De eerste keer zonder ...


Oktober, we gaan richting de herfst en hebben al een aantal natte, koude dagen achter de rug ... zo ook 'bijna' alle eerste dagen zonder mama!

De meest simpele dingen waar je jezelf mee confronteert, op vakantie, even laten weten dat we goed aangekomen zijn, plekjes waar je komt, waarvan je weet dat ze zo van genoten zou hebben.

Helaas ook de dingen in de wereld die gebeuren waarvan ik blij ben dat zij ze niet meer meemaakt.

Aan de ene kant vind ik het mooi om te ervaren en aan de andere kant maakt het me zo bewust ... bewust van hoe we soms aan zaken voorbij gaan, 'en weer door' hoor ik mijn vriendin in gedachten zeggen.

Maar is dat echt hoe het werkt? Gaan we zo weer door? Of verankerd het zich in ons lijf wanneer we er geen aandacht aan schenken en popt 't op wanneer we even niet bezig zijn met doorgaan?

Hoe bewust zijn we van ons gevoel, wat laten we toe en wat is handelbaar? Hoe vaak staan we op een kruispunt? In onze loopbaan en/of privé, emotionele leven? En wat doen we dan met al die tegenstrijdigheden? Waar zijn we in verbinding met onszelf, hoe vaak heb ik niet tegen mezelf gezegd 'ik krijg m'n hoofd en hart niet meer bij elkaar'.

Maar vooral 'wat doe ik daar mee'? Heb ik de moed onder ogen te komen wat ik voel, te benoemen wat ik voel, zonder oordeel, zonder weg te berationeren?

Te willen leren herkennen, maar ook de kracht vinden om te kiezen. Het gesprek met jezelf aan te gaan. Inzicht krijgen in de patronen die je hanteert. Wat helpt je, of niet?

Ik zeg gekscherend wel eens de vier stappen van bewustwording: Onbewust onbekwaam, bewust onbekwaam, onbewust bekwaam en bewust bekwaam.

Leven zoals het leven naar je toekomt, totaal geen bewustwording hebben van doelen en/of aandachtspunten, talenten, wat je doel op aarde is en/of je valkuilen zijn.

Maar wanneer ben ik dan onbewust onbekwaam?

Leef ik echt onbewust en weet ik echt niet wat mijn aandachtspunten zijn of mijn doelen? Heb ik een idee van mijn talenten of waarom ik op aarde ben? Wat wil ik en wat zijn mijn valkuilen?

Ik heb toch inzicht in mezelf, weet alleen niet welke actie ik daarop moet ondernemen? Of is dat dan bewust onbekwaam?

Zit ik nog in de fase van het ontdekken? Wat is mijn levensdoel en wie is daar verantwoordelijk voor? Dat kan ik alleen zelf zijn.

Is dat dan het onbewuste bekwame?

Of geef ik mijn eigen leven vorm en creëer ik mijn eigen leven. Ben me bewust van dat ik de regie heb van mijn leven? Weet ik hoe ik die aan moet en/of wil pakken?

Het lijkt allemaal zo simpel, meer bewustwording en meer begrip voor mezelf en daarmee voor andere mensen en hun levens.

En soms kunnen we hulp gebruiken bij bewust bekwaam, je eigen pad te kiezen en klaar om zo te leven!


Je bent van harte welkom, samen werken we aan rust in je hoofd en weer verbinding met jezelf te vinden! Vanuit fysiek, mentaal, emotioneel weer in jouw innerlijke balans.

55 weergaven0 opmerkingen